Ahşap masa üzerinde yağlı boya tüpleri, fırçalar, palet, palet bıçağı, keten yağı şişesi ve boş tuvalden oluşan başlangıç malzemeleri düzeni

Kısa cevap şu: yağlı boyaya başlamak için ihtiyacınız olan her şey on ana grupta toplanıyor: boyalar, fırçalar, palet bıçağı, boyama yüzeyi, palet, yağlar ve medyumlar, incelticiler, astar ile vernik, temizlik-güvenlik malzemeleri ve şövale gibi donanımlar. Bu yazıda kaynakları karşılaştırarak bu grupların tamamını, tüp ve tuval boyutlarına kadar derledim. Her grubun ince ayrıntısına girmedim; onları serinin ilerleyen yazılarına bıraktım. Burada amacım, mağazaya veya sepete girmeden önce elinizde eksiksiz bir harita olması.( 1 )( 2 )

Toplu Bakış: Yağlı Boya İçin Gerçekte Kaç Kalem Malzeme Gerekiyor?

Yağlı boya malzemesi araştırmaya başladığımda beni en çok yoran şey, listelerin bir türlü bitmemesiydi. Oysa üretici rehberlerini ve deneyimli ressamların listelerini yan yana koyduğumda tablo sadeleşti: Winsor & Newton'ın başlangıç rehberi temel seti yüzey, boya, palet, fırçalar, medyum-solvent ikilisi ve temizlik bezi olarak tanımlıyor; şövale ve vernik gibi kalemler ise işi kolaylaştıran eklentiler olarak geçiyor.( 1 )

Jackson's Art'ın yeni başlayanlar rehberi de aynı çekirdeği doğruluyor: doğru boyalar, fırçalar ve tuval işin özü; geri kalanlar bu üçlünün etrafında şekilleniyor.( 2 ) Ben de bu yazıyı buna göre kurdum: önce olmazsa olmaz gruplar, sonra işi kolaylaştıranlar. Her grupta piyasada karşınıza çıkacak boyut ve çeşitleri not ettim; "hangisini nasıl kullanacağız" sorusunu ise serinin ilgili yazılarına bıraktım.

1. Yağlı Boyalar

Listenin doğal başlangıcı boyanın kendisi. Yağlı boya, en sade tanımıyla, kuruyan bir bitkisel yağ içinde asılı duran pigment parçacıklarından oluşur; bu yağ havayla temas ettikçe sertleşip renkli ve dayanıklı bir film oluşturur.( 3 ) Bağlayıcı olarak en yaygın kullanılan yağ keten tohumu yağı; haşhaş, ayçiçeği, aspir, soya ve ceviz yağı da kullanılabiliyor.( 3 ) Kremer Pigmente'nin teknik anlatımında altı çizilen önemli bir ayrıntı da şu: yağlı boya, akrilik gibi suyun buharlaşmasıyla değil, yağın havadaki oksijeni alarak okside olmasıyla kurur.( 4 ) Boyanın yavaş kuruyup uzun süre düzeltmeye izin vermesi de bu kimyadan geliyor.( 3 )

Kalite Sınıfları: Öğrenci, Sanatçı, Profesyonel

Rafta aynı rengin üç farklı fiyatla durmasının nedeni kalite sınıfları. Jackson's'ın rehberine göre yağlı boyalar Profesyonel, Sanatçı ve Öğrenci sınıflarında satılıyor; temel fark pigment yoğunluğu. Pigment oranı arttıkça renk canlılığı artıyor; öğrenci sınıfı boyalar ise renkten renge daha tutarlı bir kıvam sunuyor ve çoğuna kuruma hızını eşitleyen kurutucular ekleniyor.( 2 ) Türkçe kaynaklarda da aynı ayrım öğrenci tipi, stüdyo (profesyonel) ve artist yağlı boyalar olarak geçiyor.( 5 )

Peki yeni başlayan hangisini almalı? Kaynaklar burada ikiye ayrılıyor. Jackson's "bütçenizin izin verdiği en iyisini alın, ama öğrenci boyayla da iyi resimler yapılabilir" diyor ve tüm sınıfların birbiriyle karıştırılabildiğini, yani sete zamanla daha iyi tüpler ekleyebileceğinizi hatırlatıyor.( 2 ) Benim deneyimlerimden çıkardığım pratik sonuç şu: başlangıçta tanınmış bir markanın öğrenci serisi rahatlıkla yeterli; renkleri tanıdıkça en çok kullandığınız birkaç rengi sanatçı sınıfından yenilemek daha akıllıca bir harcama. Full set alınmasını (boya, şövale tuval fırça vs...) kesinlikle önermem.

Tüp ve Ambalaj Boyutları: 10 ml'den 200 ml ve Üzerine

Yağlı boya neredeyse her zaman metal tüplerde satılır. Piyasadaki boyutları şöyle özetleyebilirim:( 2 )( 5 )

  • 10–21 ml küçük tüpler: Genellikle başlangıç setlerinin içinde bulunur; renkleri denemek için idealdir.( 2 )
  • 37–40 ml standart tüpler: Tekli satışın en yaygın boyu budur; Türkiye'deki kaynaklarda da 37–38 ml tüpler standart olarak anılıyor.( 2 )( 5 )
  • 60 ml tüpler: Bazı markaların sunduğu ara boy.( 2 )
  • 200 ml civarı büyük tüpler: Çok tüketilen renkler için ekonomik seçenek.( 2 )
  • 200 ml üzeri kartuşlar: Büyük hacimler kartuş ambalajda satılır ve boyayı sıkmak için kartuş tabancası gerekir; hobi düzeyinde pek gerekmez.( 2 )

Bu boyutlar arasında tek istisna gibi davranan renk beyaz. Deneyimli ressam Vincent Keeling'in başlangıç listesinde titanyum beyazı için özellikle büyük tüp (37 ml yerine 200 ml) önerilir; çünkü beyaz, hemen her karışıma giren ve en hızlı biten renktir.( 6 )Ben ise başlangıç için Pebeo Pop Art Yağlı Boya Seti 17x10ml seti öneririm. Sonrasında 37-40ml renklerle devam en son sürekli resim yapacaksanız 200ml geçiş.

Boya Türleri: Geleneksel, Hızlı Kuruyan (Alkid), Suyla Karışabilir

Tüpün üzerindeki "oil colour" ibaresi her zaman aynı ürünü anlatmıyor. Winsor & Newton'ın rehberi üç ana türü ayırıyor: yüzyıllardır kullanılan yavaş kuruyan geleneksel yağlı boyalar; katmanları hızlı bindirmek isteyenler için daha hızlı kuruyan alkid yağlı boyalar; ve solvent gerektirmeden suyla inceltilip temizlenebilen, ev ortamında veya kokuya duyarlı kişiler için üretilmiş suyla karışabilir yağlı boyalar.( 1 ) Türkçe kaynaklarda da su bazlı yağlı boyaların özellikle öğrenciler ve astım gibi rahatsızlığı olanlar düşünülerek, alkid boyaların ise hızlı kuruma için üretildiği belirtiliyor.( 5 ) Bu yazıda listeyi geleneksel yağlı boya üzerinden kurdum; tür seçimi ayrı bir karar konusu.

Başlangıç İçin Renk Seçimi: Set mi, Tek Tek Tüp mü?

Jackson's, yeni başlayanlar için hazır setleri mantıklı bir yatırım olarak tanımlıyor; tek seferde spektrumun genelini kapsayan bir renk seçkisi edinmiş oluyorsunuz.( 2 ) Tek tek tüp toplayacaklara ise kaynaklardaki asgari çekirdek şu: ana renkler (sarı, kırmızı, mavi) ile beyaz ve siyah; ara renkler bunların karışımından elde edilebiliyor.( 7 ) Daha geniş bir örnek isteyenler için Keeling'in öğrenci serisi listesi güzel bir şablon: bir büyük beyaz, iki sarı, iki-üç kırmızı ton, iki mavi, bir yeşil, üç toprak rengi (siena ve umber'ler) ve bir siyah.( 6 ) Benim notum: renk sayısını başta düşük tutmak hem bütçeyi hem karışım pratiğini olumlu etkiliyor; bu konuyu renk karıştırma yazısında ayrıca ele alacağım.

2. Fırçalar

İkinci büyük grup fırçalar. Burada iki temel soru var: kıl türü ne olacak ve hangi biçimlerden kaçar tane alınacak.

Doğal ve Sentetik Fırçalar

Türkiye'de fırça rafına baktığınızda karşınıza çıkan temel ayrım şu: yağlı boya fırçalarının kılları kabaca iki cins olur; sert kıllı hayvanlardan ve naylondan yapılanlar ekonomik seçenektir, samur kılından yapılanlar ise daha yumuşak ve daha pahalıdır. Bu ikisinin işi de farklı: sert doğal kıllı fırçalar keskin hatlar ve dokulu yüzeyler için uygundur ve yağlı boyada fırça izinin görünmesi isteniyorsa tercih edilir; samur ise iz bırakmadığı için dokusuz yüzeyler ve yumuşak renk geçişleri için idealdir. Ben doğal tarafta samur ve sığır gibi farklı hayvan kıllarından fırçalar kullandım, yanına da sentetikleri ekledim; sert sentetikler yağlı boyada iyi kontrol ve dayanıklılık sunan ekonomik bir alternatif. Sert kıllı sınıfın en bilinen örneği ise domuz kılı (bristle): sert yapısıyla fırça izini görünür bırakan, dokulu vuruşlara uygun bu fırçalar da raflarda satılıyor( 13 )( 14 )( 5 ).

Benim gözlemim şu: yeni başlayan biri için orta-büyük boy, sert kıllı fırçalarla çalışmak fark etmeden iyi bir alışkanlık kazandırıyor — bu fırçalar ince detaya elverişli olmadığı için ister istemez resmin bütününe odaklanıyorsunuz. Ben tersini yapıp büyük tuvalde küçük fırçalarla detaya saplandığım için bunu geç öğrendim.

Uç Biçimleri ve Numaralar

Fırçalar uç biçimine göre yuvarlak, yassı, kedi dili (filbert) ve yelpaze gibi adlarla satılır; sapındaki numara büyüdükçe fırça büyür. Draw Paint Academy'nin başlangıç önerisi, az sayıda ama işlevleri birbirini tamamlayan bir set: bir orta boy yelpaze, tuvali hızlı kapatmak için bir büyük yassı, birkaç küçük-orta kedi dili, birkaç küçük-orta yassı ve bir orta boy yuvarlak fırça. Aynı kaynağın vurguladığı ilkeyi ben de not ettim: devasa bir vasat fırça yığını yerine küçük ama kaliteli bir set her zaman daha iyi.( 9 ) Fırça alırken ambalajda yağlı boyaya uygunluk ibaresini aramak gerekiyor.( 9 ) Biçimlerin tek tek hangi işe yaradığını serinin fırça yazısında ayrıntılı anlatacağım.

3. Palet Bıçağı (Spatula)

Palet bıçağı küçük ama iki işi birden gören bir alet: paletteki boyayı karıştırmak ve istenirse boyayı tuvale fırçanın veremeyeceği dokulu vuruşlarla uygulamak. İyi bir palet bıçağının sert ama esnek olması gerekiyor.( 9 ) Fırçayla karıştırma alışkanlığı hem fırçayı yıpratıyor hem de renkleri kirletiyor; o yüzden bu kalemi "opsiyonel" değil, temel listeye yazdım. Jackson's da palet bıçağını başlangıç malzemeleri arasında sayıyor.( 2 )

4. Boyama Yüzeyleri

Yağlı boya birçok yüzeye uygulanabilir ama piyasada dört ana grup görürsünüz: şasiye gerili tuval, tuval kartonu (pres tuval), yağlı boya kağıdı ve ahşap/MDF panel.( 1 ) Hangisinin hangi çalışmaya uyduğunu serinin yüzey yazısına bıraktım; burada grupları ve boyutları tanıtacağım.

Şasiye Gerili Tuval ve Yaygın Ölçüler

En bilinen yüzey, ahşap şasiye (kasnağa) gerilmiş tuval. Winsor & Newton'a göre keten tuval dayanıklılığı ve yüzey kalitesiyle profesyonellerin tercihi; pamuklu tuval ise daha uygun fiyatlı ve germesi kolay seçenek.( 1 ) Türkçe kaynaklarda kalın kasnaklı (çerçevesiz asılabilen) ve ince kasnaklı (çerçevelenecek) tuval ayrımı yapılıyor; yaygın hazır ölçüler ise 30x40, 40x50, 50x60, 50x70 ve 60x80 cm olarak sıralanıyor.( 10 ) Hazır tuvallerin astarlı (primed) satılması yeni başlayan için büyük kolaylık; ZenART'ın rehberi de başlangıç için önceden gerilmiş ve astarlanmış tuvalleri öneriyor.( 11 )

Tuval Kartonu / Pres Tuval

Tuval kartonu, sert bir levha üzerine tuval bezi kaplanmış yüzeydir. Draw Paint Academy bunları başlangıç için çok ekonomik buluyor: ucuzlar, az yer kaplıyorlar; karşılığında arşivsel ömürleri gerili tuvale göre düşük ve çerçevelenmezlerse zamanla bükülebiliyorlar.( 9 ) Winsor & Newton da tuval kartonlarını sağlam ve taşınabilir yapılarıyla, özellikle dışarıda çalışmak için öne çıkarıyor.( 1 ) Türkçede pres tuval adıyla da geçiyor.( 10 )

Yağlı Boya Kağıdı ve Blokları

Yağlı boya kağıdı, tuval dokusuna benzer yüzeyli, astarlı kalın kağıttır; alışma çalışmaları, renk denemeleri ve eskizler için pratik ve ucuz bir yoldur.( 1 )( 11 ) ZenART'ın rehberindeki uyarıyı aynen aktarayım: bu kağıtlar uzun ömürlü olması istenen "kalıcı" işler için uygun bir taşıyıcı değil; etüt ve pratik yüzeyi olarak düşünülmeli.( 11 )

Ahşap / MDF Panel

Dördüncü grup ahşap ve MDF paneller. Pürüzsüz ve uzun ömürlü bir zemin sunuyorlar; ancak boyamadan önce mutlaka astarlanmaları gerekiyor.( 1 ) Kendi zeminini hazırlamayı sevenler için cazip bir seçenek; başlangıç aşamasında hazır astarlı tuval veya karton daha az uğraştırıyor.

5. Palet: Ahşap, Cam, Plastik, Kağıt

Palet, boyaları dizip karıştırdığınız yüzeyin adı. Craftsy'nin rehberi bu konuda rahatlatıcı: palet illa elde tutulan klasik ahşap form olmak zorunda değil; büyükçe bir cam ya da seramik yüzey, hatta sanat mağazalarında satılan yaprak yaprak kopan tek kullanımlık kağıt palet blokları da aynı işi görüyor.( 12 ) Türkçe kaynaklarda da plastik ve ahşap paletlerin yanında, evdeki kullanılmayan bir cam parçasının palet olarak değerlendirilebileceği notu var.( 10 )

Boyut için Craftsy'nin pratik önerisini sevdim: karışım alanınız, çalıştığınız tuvalin yaklaşık yarısı kadar olsun ki renkleri sıkışmadan açabilesiniz. Kaynak bunun teknik bir kural değil deneyime dayalı bir ipucu olduğunu açıkça söylüyor; ben de öyle aktarıyorum.( 12 )ununla birlikte en rahat cam yüzeyde çalıştığımıda belirteyim. Cam bulamıyorsanız yada kırılır diye çekiniyorsanız 30*50 bir pleksi iyi iş görür.

6. Yağlar ve Medyumlar

Bu grup, yağlı boyayı yağlı boya yapan kısım. Tüpteki boya bazen olduğu gibi kullanılamayacak kadar katıdır; kıvamı, parlaklığı ve kuruma hızını ayarlamak için boyaya yağ veya hazır medyum katılır.( 1 )

Keten (Bezir) Yağı, Haşhaş Yağı, Aspir Yağı

  • Keten tohumu yağı (bezir): Çoğu yağlı boyanın zaten bağlayıcısı olduğu için en geleneksel inceltme yağıdır; güçlü ve görece hızlı kuruyan bir film oluşturur.( 1 ) Türkiye piyasasında fırçanın boya üzerinde rahat hareket etmesini sağlamak ve boyayı doğrudan inceltmek için satılır.( 13 ) Bilinen zaafı, zamanla bir miktar sararmasıdır.( 5 )( 14 )
  • Haşhaş yağı: Şeffaftır ve sararma yapmaz; karşılığında keten yağından geç kurur. Bu yüzden özellikle açık renkli çalışmalar için öneriliyor; Türkçe kaynaklarda kuruma süresi 3–7 gün olarak veriliyor.( 5 )( 13 )
  • Aspir yağı: Royal Talens'in teknik açıklamasına göre üreticiler, sararma sorunu nedeniyle özellikle beyaz boyalarda keten yağı yerine daha az sararan aspir yağını kullanıyor; aspir de keten yağına göre daha yavaş kurur.( 14 )

Hazır Medyumlar

Yağların yanında bir de hazır medyumlar rafı vardır: kuruma hızını değiştiren, parlaklık veren, akışkanlığı artıran ya da doku katan karışımlar. Winsor & Newton'ın rehberindeki temel kural, medyumların boyaya her zaman az miktarda katılması.( 1 ) Solventsiz çalışmak isteyenler için aspir yağı ve alkid reçinesiyle üretilmiş, hiç solvent içermeyen medyumlar da var.( 15 ) Hangi medyumun ne zaman kullanılacağını, "yağsız alttan, yağlı üstten" kuralıyla birlikte inceltme yazısında anlatacağım; şimdilik alışveriş listesine bir şişe keten yağı yazmak yeterli.

7. İncelticiler ve Çözücüler

Yağlı boya suyla incelmez ve suyla temizlenmez; bu yüzden listede bir çözücü grubuna ihtiyaç var.( 16 ) Çözücüler iki iş görür: boyayı inceltmek ve iş bittiğinde fırçayla paleti temizlemek.( 1 )

Terebentin ve Kokusuz Alternatifler

En geleneksel çözücü, çam reçinesinden elde edilen terebentindir; boyayı inceltmede de kullanılabilir.( 3 ) Ancak buharı yoğun ve rahatsız edicidir; Fine Art Tutorials, terebentinle yalnızca iyi havalandırılan ortamda ve dikkatle çalışılmasını, kullanılmadığında kapaklı kavanozda tutulmasını öneriyor.( 16 ) Bu yüzden piyasada iki kokusuz alternatif öne çıkıyor:

  • Kokusuz terebentin: Türkiye'deki hobi mağazalarında fırça temizliği için en ideal çözücülerden biri olarak satılıyor.( 13 )
  • Kokusuz mineral ispirto(kokusuz tiner): Gamblin'in Gamsol'ü bu grubun bilinen örneği. Üretici, az miktarının bile boyayı gevşettiğini, tamamen buharlaştığı için boya katmanında kalıntı bırakmadığını ve inceltmeden atölye temizliğine kadar kullanılabildiğini belirtiyor; ayrıca boyayı yalnızca solventle aşırı inceltmenin boya filmini zayıflatabileceği uyarısını yapıyor.( 17 ) Winsor & Newton da kendi düşük kokulu çözücüsünü çözücüler içinde en az tehlikelisi olarak tanımlıyor.( 1 )

Dürüst olayım: "en güvenli solvent" ifadeleri büyük ölçüde üreticilerin kendi ürünleri için kullandığı iddialar. Ortak payda şu: hangi çözücüyü seçerseniz seçin az kullanın, kapaklı kapta saklayın ve havalandırmayı ihmal etmeyin.( 1 )( 17 ) Solventten tamamen kaçınmak isteyenler için suyla karışabilir boyalar ve solventsiz temizlik yöntemleri de var; bunlara güvenlik bölümünde değindim.( 1 )( 15 )

8. Astar ve Vernik

Bu iki malzeme resmin en başı ve en sonuyla ilgilenir. Astar (primer), boyanacak yüzeyi korur ve yüzeyin boyayı emme davranışını kontrol altına alır; sağlam bir zemin, uzun ömürlü bir resmin ön koşuludur.( 1 ) Hazır tuval ve kartonların çoğu astarlı geldiği için başlangıçta ayrıca astar almanız çoğu zaman gerekmez; ahşap panel gibi çıplak yüzeylerde ise şarttır.( 1 )( 11 )

Vernik ise tamamen kurumuş bitmiş resme uygulanan koruyucu son kattır: resmi kir ve yağ birikiminden, zamanın etkilerinden korur. Sprey veya şişe formunda; mat, saten ve parlak bitişlerde satılır.( 1 ) Türkçe kaynaklarda da mat/parlak ayrımı ve sprey seçeneği aynı şekilde geçiyor.( 10 ) Vernik ilk alışveriş sepetine girmek zorunda değil; ilk resminiz tamamen kuruduğunda gündeme gelecek.

9. Temizlik ve Güvenlik Malzemeleri

Kaynakları okurken en çok altını çizdiğim bölüm burası oldu; çünkü listelerde en çok atlanan ama atölye konforunu ve güvenliğini doğrudan belirleyen grup bu.

Bez, Kağıt Havlu, Kapaklı Kavanoz, Fırça Sabunu, Eldiven

  • Bez ve kağıt havlu: Fırçadaki fazla boyayı almak ve temizlik için sürekli elinizin altında olmalı; sık renk değiştiriyorsanız gazete kağıdı türü kağıtlar bezden daha ekonomik olabiliyor.( 12 )
  • Kapaklı temizlik kavanozu: Çözücünüzü içinde tutacağınız, buharını hapseden kapaklı bir cam veya metal kap gerekiyor; içinde fırçayı sürttüğünüz spiralli (silicoil tipi) kavanozlar bu işi kolaylaştırıyor.( 12 )( 17 ) Gamblin'in önemli uyarısı: solventi asla su bardağına, pet şişeye veya herhangi bir içecek kabına koymayın ve çocukların ulaşamayacağı yerde saklayın.( 17 )
  • Fırça sabunu: Seans sonunda çözücüyle kabaca temizlenen fırçalar sabunla yıkanıp durulanır; fırça ömrünü asıl uzatan bu adımdır.( 1 ) Fine Art Tutorials, çözücünün fırça kılını kurutabildiğini, temizlik sonrası fırça sabunu/kondisyoneri kullanmanın fırçaları yıllarca yeni gibi tuttuğunu belirtiyor.( 16 )
  • Eldiven: Bazı pigmentlerin potansiyel toksisitesi nedeniyle boyalı fırçalarla haşır neşir olurken eldiven öneriliyor.( 16 )

Yağlı Bezler ve Havalandırma Konusunda Kritik Uyarı

Önemli: Keten yağı ve boya emmiş bezler kendiliğinden tutuşabilir. Winsor & Newton bezlerin hava geçirmez, yanmaya dayanıklı bir kapta biriktirilmesini; Gamblin ise bezlerin en azından yağlı bez güvenlik kabında tutulmasını, daha iyisi suya batırılıp kapalı bir kapta bina dışındaki çöpe atılmasını öneriyor.( 1 )( 15 ) Çalışma alanının iyi havalandırılması da her iki üreticinin ortak kuralı.( 1 )( 18 )

Solventten tamamen uzak durmak isteyenlere Gamblin'in önerdiği yöntemi de not edeyim: seans sırasında fırçalar aspir yağına batırılıp bezle silinerek temizlenebiliyor; seans sonunda sabun ve suyla yıkama yeterli oluyor. Böylece pigmentli çözücü lavaboya dökülmemiş de oluyor.( 15 ) Temizliğin adım adım anlatımı serinin fırça temizliği yazısında.

10. Şövale ve Diğer Donanım

Şövale, tuvali dik tutan sehpadır; ayaklı ve masa tipi olarak satılır.( 10 ) Jackson's şövaleyi zorunlu değil, işi kolaylaştıran ek donanım olarak sınıflandırıyor.( 2 ) Buna karşılık GVAAT'ın başlangıç rehberi şövaleyi güçlü biçimde savunuyor: ayakta, tuvale mesafeli çalışmak özellikle referansa bakarak resim yaparken işi ciddi ölçüde kolaylaştırıyor; katlanır saha şövaleleri ise içindeki bölmeler ve ahşap paletiyle taşınabilir bir mini atölyeye dönüşüyor.( 8 )

Aynı kaynaktan pratik bir depolama notu: boya tüplerini şövalenin gözlerinde değil, tamamen kapanan plastik bir takım çantasında saklamak hem olası sızıntıyı hem koku yayılmasını önlüyor.( 8 ) Benim çıkarımım şu: masada, pencere kenarında küçük çalışan biri için şövale ilk gün şart değil; ama bütçede yer varsa masa tipi bir şövale bile çalışma konforunu görünür biçimde artırıyor. Kendim çalışırken ise yerde ve masada çalışmayı ve masada önce yatay sonra dikey çalışmayı sevdiğim için öncelikli görmüyorm.

Tek Bakışta: Grup Grup Başlangıç Listem

Yukarıdaki her şeyi tek ekranda görmek isteyenler için derlediğim özet liste şu:

  • 1. Boyalar: Öğrenci veya sanatçı sınıfı set ya da 8–14 tüp; standart 37–40 ml, beyazı büyük tüp.( 2 )( 6 )
  • 2. Fırçalar: Ağırlıkla sentetik yassı, kedi dili, yuvarlak ve yelpazeden oluşan küçük bir set.( 1 )( 9 )
  • 3. Palet bıçağı: Sert ama esnek, bir adet küçük olsun. ( 9 )
  • 4. Yüzey: Astarlı hazır tuval (ör. 30x40 / 40x50 cm) veya ekonomik tuval kartonu; pratik için yağlı boya kağıdı.( 1 )( 10 )( 11 )
  • 5. Palet: Ahşap, cam, plastik veya kağıt palet bloğu.( 10 )( 12 )
  • 6. Yağ / medyum: Bir şişe keten (bezir) yağı; ileride ihtiyaca göre haşhaş/aspir yağı veya hazır medyum.( 1 )( 13 )( 14 )
  • 7. İnceltici: Kokusuz terebentin veya kokusuz mineral ispirto; kapaklı kavanozla birlikte.( 13 )( 17 )
  • 8. Astar ve vernik: Astarlı yüzey aldıysanız ertelenebilir; vernik resim kuruyunca gündeme gelir.( 1 )Başlangıç için gerek yok
  • 9. Temizlik ve güvenlik: Bez/kağıt havlu, fırça sabunu, eldiven; yağlı bezler için güvenli imha alışkanlığı.( 1 )( 15 )( 16 )Her evde bulunan malzemelerden kendi setinizi oluşturabilirsiniz.
  • 10. Donanım: Şövale (masa tipi yeterli) ve boya saklama kutusu; ikisi de opsiyonel.( 2 )( 8 )( 10 )Öncelikli değil.

Sırada ne var? Bu envanterin en kritik kalemlerinden biri olan boyama yüzeylerini bir sonraki yazıda tek tek masaya yatıracağım: tuval, kağıt ve panel arasında nasıl seçim yapılır, yüzeyin dokusu boyayı nasıl etkiler?

Sık Sorulan Sorular